Asian BJD

ประวัติความเป็นมาของตุ๊กตาเอเชีย
The History of Asian Doll

ตุ๊กตาพอร์ชเลน คือตุ๊กตาที่มีทำจากวัสดุเครื่องเคลือบ วัสดุเครื่องเคลือบ(โพสเลนส์) เป็นที่นิยมอย่างมากในต้นศตวรรษที่19 เครื่องเคลือบนี้ทำจากการเผาดินพิเศษในเตาเผาที่อุณภูมิมากกว่า 2,372 ฟาห์เรนไฮต์ มีดินเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่สามารถทนต่อการเผาในอุณภูมิที่สูงได้ กระบวนการนี้ทำให้มีคุณสมบัติทนทานและสวยงาม อาจกล่าวได้ว่าตุ๊กตาพอร์ชเลนก็คือ ตุ๊กตาจีน นั่นเอง แต่คนยุโรปจะรู้จักกันในนามตุ๊กตาพอร์ชเลน.
A porcelain doll is a doll with a head and extremities made from porcelain. Porcelain became popular at the beginning of the 19th century. Porcelain is made by firing special clays in a kiln at more than 2372 degrees Fahrenheit. Only a few clays can withstand firing at such high temperatures. With special process and special type of clay it make for being very workable, strong, and beautiful. Porcelain dolls may also be referred to as china dolls, referencing an alternative name for porcelain.

โดยปกติแล้วผิวของตุ๊กตาพอร์ชเลนดั้งเดิมแล้วจะเป็นแบบขาวซีด ส่วนสีแก้ม สีปาก ขนตาและคุณคุณสมบัติอื่นๆ นั้นเป็นสิ่งที่เพิ่มตามมา ส่วนของผมนั้น ตุ๊กตาบางตัวใช้วิธีปั้นเป็นส่วนผมและใช้เพ้นท์สีผมเอา ขณะที่ตัวอื่นๆใช้วิธีใส่วิก ผิวตุ๊กตามีทั้งแบบเนื้อด้าน และแบบผิวมันวาวเล็กน้อย ตุ๊กตาเนื้อด้านรู้จักกันในนามตุ๊กตา “bisque,” ซึ่งวิธีนี้จะต้องมีการเผาถึงสองครั้ง และใส่สีเข้าไปในหลังจากการเผาครั้งแรก ขณะที่เนื้อแบบมันวาว บางครั้งก็จะแทนด้วยชื่อตุ๊กตา “china.” โดยดั้งเดิมแล้วตุ๊กตาพอร์ชเลนเป็นหญิงสาว แต่เวอร์ชั่นที่เป็นชายก็สามารถหาได้.
The skin of a porcelain doll is classically a very pale white, with rouge and bright red lips added, along with eyes and other features. Some dolls have molded and painted hair, while others wear wigs . But some have skin which may have a matte appearance, or a slightly glossy one. Matte dolls are known as “bisque,” Bisque, which is fired twice with color added to it after the first firing. while glossy dolls are sometimes referred to as “china.” Classically, porcelain dolls are female, although male versions are available.



พอร์ชเลน คือ วัสดุที่มีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน ซึ่งคนจีนเก็บเป็นความลับมานานนับหลายร้อยปี แต่ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษ ที่ 17 ประเทศแถบยุโรปก็สามารถทำเครื่องเคลือบขึ้นมาได้ และกลายเป็นอุตสาหกรรมที่ขยายตัวอย่างรวดเร็ว หนึ่งในผลลัพธ์ของอุตสาหกรรมนี้คือตุ๊กตาเครื่องเคลือบที่เกิดขึ้นในอังกฤษประมาณปี 1770 ซึ่งช่วงแรกๆ ตุ๊กตาพอร์ชเลนจะมีลักษณะ หยาบๆ และง่ายๆ แต่ก็มีการออกแบบที่มีศักยภาพอย่างชัดเจน บริษัทในประเทศเยอรมันและเนเธอร์แลนด์ก็ได้เอาสไตส์ตามแบบอังกฤษมา และเริ่มทำตุ๊กตาพอร์ชเลน และในช่วงปี 1820 ก็มีการการพัฒนาด้านแฟชั่นกันขึ้นมาอย่างขนานใหญ่.
Porcelain is a material which originated in China. The Chinese managed to keep the secret of porcelain manufacture to themselves for centuries, but in the early 1700s, Europeans finally figured out how to make it on their own, and a European porcelain industry promptly exploded. One of the results of this industry was the porcelain doll, which originated in England around the 1770s. Early British porcelain dolls were crude and basic, but the design had clear potential. German and Dutch companies picked up the style and began making porcelain dolls, and in the 1820s, a huge fad developed.



ประเทศเยอรมันนีและสาธารณเช็ก เป็นศูนย์กลางการผลิตตุ๊กตาพอร์ชเลนมาอย่างยาวนาน และทั้งสองประเทศก็มีชื่อเสียงความประณีตทางฝีมือที่ทำให้เหมือนมีชีวิตจริงด้วย และด้วยกรุงปารีสเป็นเมืองหลวงของประเทศฝรั่งเศสซึ่งเป็นศูนย์กลางด้านแฟชั่นล้ำสมัย ทำให้กลายเป็นสถานที่สำคัญด้านการผลิตตุ๊กตาพอร์ชเลนไปด้วย ฝรั่งเศสยังพัฒนาไปมากกว่านั้นด้วยการพัฒนาตุ๊กตาพอร์ชเลนสู่ ตุ๊กตาแบบตนเอง นั่นคือ ตุ๊กตาbebe ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ดีไซด์ให้ตุ๊กตาพอร์ชเลนมีลักษณะเหมือนเด็ก ตลอดสมัยเอ็ดเวิร์ด (ระยะเวลาระหว่างปี ค.ศ. 1901 ถึงปี ค.ศ. 1910) ซึ่งเป็นสมัยที่ตุ๊กตาพอร์ชเลนได้รับความนิยมแบบขยายวงกว้างในยุโรป.
Germany and the Czech Republic have long been centers of porcelain doll production, and both of these regions are famous for their life-like, delicate dolls. Paris also became a major location for doll manufacturing, with porcelain dolls from this famous French city sporting the latest fashions. The French also developed the bebe, the first porcelain doll designed to look like a child, instead of an adult. Well through the Edwardian Era, dolls made from porcelain were very popular and widespread in Europe.



ตุ๊กตาฝรั่งเศส “bebe” เป็นที่นิยมอย่างมากในช่วงปี 1880 ซึ่งปัจจุบันก็ยังคงเป็นที่ต้องการอย่างสูงอยู่ ตุ๊กตา bebe ตัวแรกสร้างราวช่วงปี 1850 ซึ่งมีลักษณะแตกต่างจากตุ๊กตาที่สร้างกันมา เพราะมันมีรูปลักษณ์เป็นเด็กสาวที่เยาว์วัย จนกระทั่งถูกแทนที่ด้วยตุ๊กตาหนุ่มสาว.
The French "bebe" was popular in the 1880s, and it has become a highly sought after doll today. The bebe, first made in the 1850s, was unique from its predecessors because it depicted a younger girl. Until then, most dolls were representations of adults.



แม้ว่าตุ๊กตาแบบฝรั่งเศสจะหาที่เปรียบไม่ได้ในงานศิลป์ ตุ๊กตาเยอรมัน bisque ก็กลับมาได้รับความนิยม เพราะว่าราคาไม่แพง ในช่วงปี 1860 ตุ๊กตาพอร์ชเลน ก็ถูกแทนที่ด้วยตุ๊กตาแบบ bisque และช่วงปี 1900 Kammer & Reinhardt ก็ได้นำลักษณะตุ๊กตาแบบ bisque มาสร้างเป็นเทรนด์การทำตุ๊กตาแบบเหมือนจริงขึ้น.
Although the French dolls were unrivaled in their artistry, German bisque dolls became quite popular because they were not as expensive. China heads were replaced by heads made of bisque in the 1860s. Kammer & Reinhardt introduced a bisque character doll in the 1900s, starting a trend of creating realistic dolls.



สำหรับศตวรรษนี้ ตุ๊กตาผ้าได้รับความนิยมมากขึ้น มีทั้งทำจากผ้าลินิน หรือ ผ้าฝ้าย ตุ๊กตาผ้าในการผลิตเชิงพาณิชย์นั้นเริ่มต้นในช่วงปี 1850 โดยผู้ผลิตในประเทศอังกฤษ(ที่ปฎิวัติอุตสาหกรรม) และอเมริกา ด้วยวัสดุที่ไม่ซับซ้อนนี่เอง ทำให้มันมักจะเป็นตุ๊กตาตัวแรกๆ ของเด็กๆ และกลายมาเป็นสิ่งที่เป็นที่รักยิ่งของเด็กๆ อีกด้วย.
For centuries, rag dolls Increasingly popular. it may be made from linen or cotton. Commercially produced rag dolls were first introduced in the 1850s by English and American manufacturers. Although not as sophisticated as dolls made from other materials, rag dolls were well-loved, often as a child's first toy.



การผลิตตุ๊กตาเริ่มมาเป็นอุตสาหกรรมในประเทศสหรัฐอเมริกาหลังสงครามกลางเมือง (1890) และมีศูนย์กลางอยู่ที่ รัฐนิวอิงแลนด์ ซึ่งตุ๊กตานี้ผลิตมาจากหลากหลายวัสดุ เช่น หนัง ยาง เปเปอร์มาเช่ และ ผ้า ส่วนเซลลูลอยด์นั้นถูกพัฒนาขึ้นมาประมาณช่วงปี 1860 ในรัฐนิวเจซี่ และถูกนำมาในการผลิตตุ๊กตาจนถึงช่วงกลางทศวรรษที่ 1950 โรงงานในประเทศเยอรมัน ฝรั่งเศส อเมริกา และญี่ปุ่นก็นำวัสดุเซลลูลอยด์มาใช้ผลิตตุ๊กตาราคาถูกทีละจำนวนมากๆด้วย อย่างไรก็ตาม เซลลูลอยด์ ก็เสื่อมความนิยมลงเพราะมันเติบโตอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นกระแสแบบวูบเดียวและหายไป.
Dollmaking did not become an industry in the United States until after the Civil War in the 1860s. Doll production was concentrated in New England, with dolls made from a variety of materials such as leather, rubber, papier-mache, and cloth. Celluloid was developed in New Jersey in the late 1860s and was used to manufacture dolls until the mid-1950s. German, French, American, and Japanese factories churned out cheaply produced celluloid dolls in mass quantities. However, celluloid fell out of favor because of its extreme flammability and propensity to fade in bright light.



หลังสงครามโลกครั้งที่2 ตุ๊กตามีการเปลี่นแปลงมาใช้พลาสติก ซึ่งตุ๊กตาพลาสติกหล่อแข็งถูกผลิตขึ้นในช่วงปี 1940 มันดูเหมือนกับตุ๊กตาที่ประกอบขึ้นซึ่งอาจดูไม่ค่อยมั่นคงเหมือนตุ๊กตาแบบอื่นๆ แต่ความจริงแล้วมันคงทนมาก วัสดุชนิดอื่นที่ใช้ในการผลิตตุ๊กตา ยังมีทั้ง ยาง ยางโฟม ไวนิล ซึ่งใช้ราวปี 1950-1960 สารไวนิลนั้นทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงการผลิตตุ๊กตา มันทำให้เกิดรากผมขึ้น แทนการใช้วิกหรือระบายสีผม.
After World War II, doll makers experimented with plastics. Hard plastic dolls were manufactured in the 1940s. They resembled composition dolls, but they were much more durable. Other materials used in doll manufacturing included rubber, foam rubber, and vinyl in the 1950s and 1960s. Vinyl changed doll making, allowing doll makers to root hair into the head, rather than using wigs or painting the hair.

ในศตวรรษที่20 พลาสติกเริ่มเข้ามามีบทบาทแทนเครื่องเคลือบ ตุ๊กตาส่วนมากจะถูกผลิตแบบทีละจำนวนมากๆ โดยใช้วัสดุที่ทันสมัยขึ้น แต่ตุ๊กตาสมัยใหม่ก็ยังมีการใช้วัสดุแบบเดิมๆ ในการผลิตตุ๊กตาเพื่อการสะสมอยู่ดี เพราะตลาดสมัยใหม่ และเครื่องเคลือบโบราณ ก็ยังเป็นที่ต้องการของนักสะสม.
In the 20th century, materials like plastics began to replace porcelain as the materials of choice for dollmaking. Most dolls are now mass-manufactured using these modern materials, many modern doll makers are using the traditional materials of the past to make collectible dolls. A market for modern and antique porcelain dolls persists, and many people collect fine.